Mama

Moederschap

Deze afbeelding heeft een leeg alt-attribuut; de bestandsnaam is image-10.png

Eerder deze week kwam ik op de Instagram pagina van Lois Kruidenier bovenstaand gedicht over het moederschap voorbij. De tekst van het gedicht raakte mij, omdat ik mijzelf in de woorden herkende. Lois inspireerde mij met haar post om de boodschap van het gedicht samen met mijn eigen ervaringen door te geven.

Voordat ik zwanger werd had ik een plan. Een plan waarmee ik in mijn toekomst zou kunnen voorzien. Ik zou mijn studie afronden, een leuke baan vinden en mij vooral daar op focussen. Toen ik erachter kwam dat ik zwanger was veranderde dit toekomstplan, maar mijn ambities bleven hetzelfde. Ik zou na de zwangerschap mijn studie in rap tempo oppakken, het laatste eindje er doorheen knallen en alsnog voor een leuke baan gaan.

De realiteit is echter anders. Sinds de geboorte van mijn dochter is er iets in mij veranderd. Mijn prioriteiten en ambities zijn niet meer hetzelfde. Inmiddels is mijn dochter bijna 1 jaar oud. En ondanks dat ik mijn studie weer heb opgepakt, wil het niet echt vorderen. Het gevoel dat mijn diploma en een leuke uitdagende baan binnen handbereik zijn, heeft plaatsgemaakt voor een drukkend gevoel. Ik voel een enorme prestatiedruk en mijn diploma samen met die leuke baan lijken verder weg dan ooit.

Eèn ding weet ik zeker: ik heb het moederschap onderschat. Ik dacht dat ik mijn studie heel gemakkelijk weer op zou pakken en door het laatste eindje heen zou knallen. Niets is minder waar. Zowel fysiek als mentaal is het behoorlijk zwaar. Na een lange dag met Nina ben ik afgedraaid. Intens gelukkig, maar wel afgedraaid. Daarnaast merk ik dat ik mentaal de ruimte die ik nodig heb om mijn studie er door heen te knallen maar niet kan vinden. Dit geeft mij het gevoel dat ik faal. Alsof ik een soort ‘nietsnut’ ben omdat mijn tijd en energie ‘verloren’ gaat wanneer ik samen met mijn meisje ben, en dus geen tijd heb om ‘aan mijn toekomst te werken’.

Totdat ik bovenstaand gedicht las. Ineens voelde ik mij begrepen. Het is oké dat de dingen gaan zoals ze gaan. Het is oké dat het anders is gelopen en daardoor iets langer duurt. Mijn diploma komt er wel en die leuke uitdagende baan wacht wel. En ook op alle andere vlakken, die zo mooi in het gedicht verwoord zijn, komt er wel weer een ommekeer. Voor nu ligt mijn focus bij mijn dochter, en dat is oké.

Mijn kwaliteiten, ambities en dromen zijn er echt nog wel. Ze staan alleen even op een lager pitje. Ik leef in het nu en wil iedereen aanraden om hetzelfde te gaan doen. Want doordat ik al die andere dingen los kan laten, krijg ik de ruimte om intens van mijn dochter te genieten en er voor haar te zijn zoals een moeder dat hoort te zijn.

Neem de boodschap uit dit gedicht met je mee. Koester wat je hebt. Droom over wat nog komen zal, maar leef vooral in het nu. En geef jezelf de ruimte, geniet, want voor je het weet is de tijd voorbij gevlogen.

Eén reactie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *